Bijeli luk vjekovima zauzima posebno mjesto u narodnoj medicini, a savremena nauka sve više potvrđuje njegovu ulogu u očuvanju zdravlja.
Glavni adut bijelog luka je alicin, sumporno jedinjenje koje se oslobađa gnječenjem ili sjeckanjem čena, a odgovorno je za veliki dio njegovih potencijalno korisnih svojstava.
Redovan unos može doprinijeti smanjenju učestalosti i trajanja prehlada i virusnih infekcija zahvaljujući antioksidativnim i antimikrobnim svojstvima.
Bijeli luk može pomoći u snižavanju krvnog pritiska i nivoa „lošeg“ LDL holesterola, čime može doprinijeti zdravlju srca i krvnih sudova.
Može podržati funkciju digestivnog sistema i crijevnu mikrofloru, mada kod osjetljivih osoba može izazvati nadutost i druge stomačne tegobe.
Istraživanja ukazuju da bijeli luk može doprinijeti boljoj osjetljivosti na insulin i održavanju stabilnijeg nivoa glukoze u krvi.
Iako se bijeli luk smatra zdravom namirnicom, pretjerana konzumacija može izazvati neprijatan zadah i miris kože, gorušicu ili iritaciju želuca.
Zbog mogućeg uticaja na zgrušavanje krvi, osobe koje se pripremaju za operaciju ili koriste terapiju protiv zgrušavanja krvi trebalo bi da se posavjetuju sa ljekarom prije nego što počnu da ga svakodnevno koriste kao dodatak ishrani.
