Međunarodni tim astronoma proučavao je ovaj gas pomoću svemirskog teleskopa Džejms Veb (JWST) i rendgenske opservatorije Čandra, posmatrajući objekat MQN01 čija svjetlost potiče iz vremena kada je svemir bio star svega dvije milijarde godina. Istraživanje je pokazalo da su galaksije u tom periodu bile okružene znatno hladnijim i gušćim gasom nego što je to slučaj danas.
Naučnici smatraju da se taj gas postepeno zagrijavao usljed snažnih gravitacionih procesa i sudara materije, dostižući temperature od oko 20 miliona stepeni Kelvina.
U drugom dijelu istraživanja otkriveno je da mlaz čestica koji izbacuje supermasivna crna rupa u jednoj galaksiji utiče na susjednu galaksiju, sprečavajući hladni gas da se sabije i formira nove zvijezde. Umjesto toga, gas postaje izuzetno turbulentan, što usporava ili potpuno zaustavlja proces nastanka zvijezda.
Autori studije ističu da ova otkrića pružaju važan uvid u razvoj galaksija, nastanak zvijezda i način na koji supermasivne crne rupe oblikuju svoje kosmičko okruženje tokom milijardi godina evolucije svemira.
