Sa godinama dolazi do postepenog smanjivanja i promjena glasnih žica, zbog čega glas može da zvuči tanje, promuklo ili slabije nego ranije. Kod žena se tome pridružuju i hormonske promjene, naročito pad estrogena tokom menopauze. Smanjen nivo ovog hormona dovodi do istanjivanja i isušivanja tkiva glasnih žica, što može da uspori njihovo vibriranje i rezultira dubljim, nižim tonom glasa. Drugim riječima, iako tkivo glasnih žica s vremenom postaje tanje i suvlje, te promjene mogu da uspore njihove vibracije, zbog čega glas kod mnogih žena postaje dublji i hrapaviji.
Na promjenu glasa utiču i mišići grla (grkljana), odnosno glasne kutije, koji s vremenom gube snagu i elastičnost. To može da oteža održavanje stabilnog tona i da glas učini manje postojanim. Sličan proces dešava se i u respiratornom sistemu. Slabljenje mišića pluća smanjuje količinu vazduha koja prolazi kroz glasne žice, pa glas gubi na jačini i „snazi“, odnosno mogućnosti da se govori glasno ili da se glas lako čuje na većoj udaljenosti.
Šta možete da preduzmete?
Iako se ove promjene ne mogu u potpunosti spriječiti, određene navike mogu da pomognu u očuvanju kvaliteta glasa. Preterano naprezanje glasnih žica, česta upotreba vrlo začinjene hrane, kao i izloženost dimu, hemikalijama i drugim iritansima mogu dodatno da pogoršaju promjene na glasu. Umereno korišćenje glasa, adekvatna hidratacija i izbjegavanje nadražujućih supstanci mogu doprineti da glas duže ostane stabilan i jasan.
