„Vojni savez Zagreb – Tirana – Priština, uvjereni smo, usmjeren je protiv Srbije i Srba u regionu. To je faktor pritiska na našu zemlju i ozbiljan bezbjednosni izazov, ali i pokušaj etabliranja tzv. Kosovskih bezbjednosnih snaga kao prave vojske.
Ovaj savez je u suprotnosti sa Rezolucijom 1244 SB UN, Dejtonskim sporazumom, Sporazumom o podregionalnoj kontroli naoružanja i Vojno-tehničkim sporazumom. Vojska Srbije je u definisanju potrebnih sposobnosti uzela u obzir postojanje ovog trojnog saveza i već sada je sposobna da mu se samostalno suprotstavi, a mogu vam reći da će biti još jača“, rekao je Mojsilović u intervjuu Novostima.
On je naglasio da se jednostrani potezi vlasti u Prištini, nametanje zakona i zastrašivanje srpskog stanovništva ne mogu okarakterisati kao demokratsko i konstruktivno postupanje i u direktnoj su suprotnosti sa težnjom svih država u okruženju za izgradnju mirnog i prosperitetnog regiona.
„U tom smislu posebno su problematična nastojanja da se tzv. Kosovske bezbjednosne snage transformišu u vojsku i pristupe vojnim savezima, suprotno Rezoluciji SB UN 1244, Vojno-tehničkom i drugim potpisanim sporazumima. Ova formacija po organizaciji, snazi i mogućnosti djelovanja ne može parirati Vojsci Srbije, ali zabrinjava potencijal da se upotrijebi protiv Srba u pokrajini i zato s posebnom pažnjom pratimo bezbjednosnu situaciju“, rekao je Mojsilović.
Istakao je da je radi sprečavanja eskalacije krize i očuvanja budnosti i spremnosti za zaštitu Srba na Kosovu u stalnom kontaktu s komandantom Kfora i komandantom Komande združenih snaga NATO iz Napulja, u čijoj su nadležnosti međunarodne bezbjednosne snage na Kosovu.
Prema riječima načelnika Generalštaba Vojske Srbije, saradnja s Kforom je profesionalna, korektna, direktna i u funkciji je očuvanja stabilnog i bezbjednog okruženja.
„Kfor vidimo kao jedinu legitimnu oružanu formaciju na KiM koja je, u skladu sa mandatom koji joj je dao Savjet bezbjednosti UN, dužna da osigura bezbjednost i slobodu kretanja i koja je jedino sposobna da zaštiti Srbe u našoj južnoj pokrajini“, rekao je Mojsilović.
Ocijenio je da je bezbjednosna situacija u Srbiji stabilna, ali da i dalje postoje određeni izazovi i rizici, prije svega na Kosovu.
Mojsilović je napomenuo i da je donijeta odluka da se Vojska Srbije angažuje na pojačanom obezbjeđenju određenih objekata kritične infrastrukture, prije svega iz predostrožnosti, radi sprečavanja iznenađenja i nastanka štete, a na osnovu praćenja dešavanja na globalnom nivou i uzimanja u obzir učestalosti bezbjednosnih incidenata na energetskoj infrastrukturi u različitim djelovima svijeta.
„Na ovaj način pripadnici Vojske Srbije aktivno doprinose unapređenju energetske bezbjednosti, koja ima veliki značaj za ostvarivanje ekonomskog razvoja i ukupnog prosperiteta, kao jednog od nacionalnih interesa definisanih Strategijom nacionalne bezbjednosti Srbije“, rekao je Mojsilović.
Prema njegovim riječima, iako su aktuelni oružani sukobi, kako onaj u Evropi, tako i oni na Bliskom istoku, po svojim karakteristikama izuzetno specifični i teško da se mogu u potpunosti preslikati na naše okruženje, ekspertima u vojsci pružaju jedinstven uvid u različite aspekte stvarne primjene novih tehnologija, od besposadnih sistema do vještačke inteligencije, i s tim povezanu promjenu taktike i načela vođenja borbe.
„Mi u Generalštabu VS, kao i u nadležnim službama u Ministarstvu odbrane, analiziramo sve aspekte vođenja oružane borbe i upotrebe tehnike na savremenom ratištu, a saznanja i zaključke ugrađujemo u planove za dalje opremanje i obuku jedinica. Promjene su brže nego ikada i uspjehu na savremenom ratištu mogu se nadati samo one vojske koje na vrijeme prihvate nove tehnologije i brzo se prilagode novonastalim okolnostima“, rekao je Mojsilović.
Dodao je da status vojne neutralnosti Srbiji daje fleksibilnost i omogućava da Vojska Srbije sarađuje sa različitim partnerima, u okvirima političkih, bezbjednosnih i geopolitičkih ograničenja.
„Neutralnost u odnosu na postojeće vojne saveze daje nam prostor da učestvujemo u zajedničkim vježbama i sa zapadnim i sa istočnim partnerima i da razvijamo bilateralnu vojnu saradnju bez formalnih obaveza kolektivne odbrane. Takav pristup omogućava sticanje različitih taktičkih i tehničkih iskustava, interoperabilnost u mirovnim operacijama, širenje kontakata i vojnodiplomatskih veza i fleksibilniji pristup modernizaciji i obuci.
Drugim riječima, neutralnost povećava „raznovrsnost“ iskustva, što je realna prednost. Naši oficiri vježbaju sa pripadnicima najjačih oružanih snaga svijeta, ali i sa mnogim zemljama u širem regionu“, rekao je načelnik Generalštaba VS.
Precizirao je da je za ovu godinu planirano učešće jedinica Vojske Srbije na vježbama u Bugarskoj, Grčkoj, Mađarskoj, Rumuniji i Sjedinjenim Američkim Državama, kao i prisustvo oficira VS u statusu posmatrača na još nekoliko vježbi van granica zemlje.
Sledećeg mjeseca, najavio je, u Srbiji će biti održane vježbe „NATO-Srbija“, a zatim već tradicionalno „Platinasti vuk“ i vazduhoplovna vježba s Mađarskom „Unakrsno iskrcavanje“.
Istakao je da je Vojska Srbije spremna za vraćanje obaveze služenja vojnog roka i da su pripremljena normativna dokumenta, planovi obuke, metodički priručnici, uređeni objekti za smještaj i obuku i nabavljena nova oprema koja će dočekati prvu generaciju regruta.
„Tu nijesmo stali. Nastavljamo sa podizanjem kapaciteta za prijem regrutnih kontingenata i sa unapređenjem uslova za buduće vojnike, koji će biti daleko bolji od onih u kojima su vojni rok služili njihovi očevi. Ubrzano se radi na pripremi centara Ministarstva odbrane koji će vršiti evidenciju i regrutaciju, kao i na povećanju kapaciteta za zdravstvenu zaštitu vojnika. Izrađeni su predlozi zakonskih rješenja i po njihovom usvajanju vrlo brzo ćemo biti u prilici da na služenje vojnog roka primimo prvu generaciju regruta. Imamo najave da će to biti na proljeće sledeće godine“, rekao je Mojsilović.
Prema njegovim riječima, u Vojsci Srbije i danas je veliki broj oficira koji su učestvovali u odbrani otadžbine od NATO bombardovanja, ali i u protivterorističkoj operaciji na jugu centralne Srbije 2001.
„Tačno je da su oficiri koji su tada bili na višim dužnostima uglavnom u penziji, ali njihova iskustva su dio institucionalne memorije Vojske Srbije, kao ozbiljne i dobro uređene organizacije, i ugrađena su u proces obuke i način razmišljanja komandnog kadra – što formalno, što neformalno – i to je naša komparativna prednost“, rekao je Mojsilović.
Na pitanje da li danas, 27 godina nakon NATO agresije na SRJ, može da uporedi spremnost i opremljenost vojske tada i sada, on je rekao da Vojska Srbije danas predstavlja znatno snažniju, tehnološki napredniju, moderno opremljenu i profesionalno obučenu oružanu silu, sa većim stepenom mobilnosti, operativne efikasnosti i sposobnostima kakve tada nijesmo posjedovali, i kao takva predstavlja kredibilan faktor odvraćanja za svakog potencijalnog agresora.
„Vojska Jugoslavije je agresiju 1999. dočekala oslabljena sankcijama i odsustvom ulaganja u ispravnost tehnike i nabavku savremenog naoružanja i vojne opreme, sa zastarjelim naoružanjem, ograničenih resursa i tehnički inferiorna, ali sa iskusnim starešinskim kadrom, visoko motivisana i riješena da brani otadžbinu. Zemlja je bila ekonomski izmučena, sa ograničenim zalihama goriva, rezervnih djelova, savremene elektronike.
Uprkos tome, Vojska je hrabro stala na crtu najmoćnijem savezu u ljudskoj istoriji i, zahvaljujući visokoj osposobljenosti, snalažljivosti i prilagodljivosti vojnika i starešina, pružila žilav otpor, kakav je malo ko mogao očekivati.
Naša vojska je tada, prilagođavajući se izuzetno nepovoljnoj situaciji u kojoj se našla, u hodu mijenjala taktiku i pravila upotrebe jedinica i sredstava, što joj je, na potpuno iznenađenje agresora, omogućilo da sačuva ljude i tehniku i ispiše neke od najslavnijih stranica srpske ratničke istorije“, rekao je Mojsilović.
