Migraciona politika ne može se voditi na osnovu nepotpunih podataka i reakcija od slučaja do slučaja, poručuju iz Centra za građansko obrazovanje (CGO).
Ukazali su da, prema podacima Ministarstva unutrašnjih poslova (MUP) iz septembra, 69.945 stranih državljana ima dozvolu boravka u Crnoj Gori.
Najbrojniji su državljani: Rusije – 17.907, Srbije – 15.287 i Turske – 10.600, pa te tri grupe čine 63 odsto svih stranih državljana sa dozvolom boravka.
Slijede državljani Bosne i Hercegovine (3.801), Kosova (3.139), Albanije (3.064), Azerbejdžana (2.552), Ukrajine (1.614), Sjeverne Makedonije (1.174) i Njemačke (1.093).
Popis stanovništva iz 2023. godine, dodaje CGO, među brojnijim kategorijama evidentirao je 13.550 državljana Rusije, 13.031 Srbije, 5.050 Bosne i Hercegovine, 3.053 Kosova, 3.049 Ukrajine, 1.869 Turske, 1.161 Albanije i 738 Bjelorusije.
Državna revizorska institucija (DRI), u izvještaju „Efikasnost realizacije aktivnosti u oblasti integrisanog upravljanja migracijama u periodu 2021–2025“, navodi da je tokom 2025. godine u Crnoj Gori boravilo 107.506 stranih državljana, dok je broj stranaca sa privremenim boravkom porastao sa 35.881 u 2021. na 67.807 u 2025. godini – gotovo 89 odsto.
„DRI je, istovremeno, ocijenio da MUP, u saradnji sa nadležnim institucijama, nije u dovoljnoj mjeri obezbijedio efikasan sistem upravljanja migracijama koji prati promjene migracionih kretanja. Tokom 2025. godine izdato je i 40.567 dozvola za privremeni boravak i rad, odnosno 44% više od utvrđene kvote od 28.988“, dodaje CGO.
Ukazuju da podaci MUP-a dostavljeni toj NVO i iz popisa 2023. godine, kao i nalazi DRI-ja nisu direktno uporedivi, jer se odnose na različite periode i obuhvate. Međutim, dodaju, posmatrani zajedno, jasno ukazuju na obim i dinamiku promjene migracione slike Crne Gore.
„CGO je i ranije insistirao da nadležni organi javnosti obezbijede precizne, ažurne i provjerljive podatke o migracijama, posebno u kontekstu manipulacija podacima o pojedinim grupama stranih državljana, kao i pitanja zahtjeva za izručenje i navoda o ulasku pravosnažno osuđenih ili međunarodno potraživanih lica. Migraciona politika ne može se voditi na osnovu nepotpunih podataka i reakcija od slučaja do slučaja. Ovako dinamična migraciona kretanja zahtijevaju ozbiljnije planiranje, redovno ažurirane i javno dostupne podatke i institucionalni odgovor koji prati stvarno stanje“, piše u saopštenju.
