U nastavku prenosimo Medojevićev stav po tom pitanju:
„* Spajić je rođen 1987. u Pljevljima. Srpsko državljanstvo stekao je 2009. (nakon crnogorske nezavisnosti 2006.), po liberalnom srpskom zakonu (član 23), navodno radi lakšeg putovanja u Japan (stipendija). Imali su i prebivalište u Beogradu.
* Crnogorski Zakon o državljanstvu (član 24) zabranjuje dvojno državljanstvo stečeno poslije 3. juna 2006. sa državama bez bilateralnog sporazuma (Srbija nema). Po sili zakona trebalo je da izgubi crnogorsko, ali to nije sprovedeno godinama. Spajić je više puta (uključujući kao ministar finansija 2021.) poricao dvojno državljanstvo.
* U februaru 2023. DIK je odbio njegovu predsjedničku kandidaturu zbog srpskog državljanstva i prebivališta. Podnio je zahtjev za otpust iz srpskog državljanstva (oko 14–16. februara 2023.), a postupak je završen do juna 2023. (dokaz dostavljen MUP-u CG).
* Srbija je 2011. suspendovala obavezni vojni rok (profesionalna vojska). Ponovno uvođenje (75 dana za muškarce 18–30 godina) najavljeno je i u pripremi je (evidentiranje od 2026., služenje od kraja 2026./početka 2027.). Dok je imao srpsko državljanstvo, po srpskom Zakonu o vojnoj, radnoj i materijalnoj obavezi bio je vojni obveznik (regrut/rezerva), čak i u periodu profesionalne vojske.
Knežević je objavio tri dokumenta (navodno od „razočaranih članova PES-a“):
1. Zahtjev Spajića od 17. februara 2023. da se uvede u rezervni sastav Vojske Srbije (na ćirilici).
2. Potvrda Ministarstva odbrane Srbije o prijemu u rezervu (Centar Zvezdara, 20. februar 2023.).
3. Rješenje o obavezi javljanja u rezervu po potrebi.
Knežević tvrdi da je time Spajić (kao premijer NATO-članice) u sukobu lojalnosti sa vojno neutralnom Srbijom, te da je kršio zakone i dobijao koristi. Spajić je reagovao političkim napadom na Kneževića („tužno je gledati kako izvršava zadatke šefa iz Beograda“/Vučića), ali nije direktno demantovao dokumente.
Kao premijer NATO-članice (od oktobra 2023.) i član Savjeta za odbranu i bezbjednost, Spajić nosi odgovornost za potpunu transparentnost o bilo kakvim stranim vezama koje mogu uticati na lojalnost ili pristup klasifikovanim informacijama. Skrivanje dvojnog državljanstva godinama (dok je bio ministar, lider pokreta i kandidat) narušilo je povjerenje. Ako dokumenti o rezervi stoje, to je još teže: premijer zemlje u NATO-u u rezervi vojske neutralne države (Srbija) stvara očigledan konflikt interesa, posebno u kontekstu regionalnih tenzija, odnosa sa Beogradom i EU/NATO puta.
Politika Crne Gore je duboko polarizovana oko identiteta i odnosa sa Srbijom. Spajićeva koalicija uključuje pro-srpske partije; takve informacije mogu destabilizovati vladu, ojačati optužbe o „beogradskom uticaju“ ili obrnuto – o dvoličnosti. Odgovornost je da je javnost blagovremeno informisana, a ne da se saznaje kroz političke obračune.
* Ustav CG: Predsjednik Vlade polaže zakletvu na vjernost Crnoj Gori. Članovi o suverenitetu, nezavisnosti i civilnoj kontroli vojske (predsjednik je vrhovni komandant) podrazumijevaju isključivu lojalnost. Dvojna lojalnost (posebno vojna) sukobljava se sa tim.
* Zakon o državljanstvu: Sticanje srpskog poslije 2006. trebalo je automatski da dovede do gubitka crnogorskog. Skrivanje i poricanje predstavlja kršenje pravnog poretka.
* Zakoni o odbrani/bezbjednosti i službenički: Pristup klasifikovanim podacima, učešće u NATO strukturama i rukovođenje odbranom zahtijevaju provjeru bezbjednosti. Strana vojna obaveza (čak i rezervna) je diskvalifikujuća.
* Moguća krivična ili prekršajna odgovornost: lažno izjašnjavanje, zloupotreba položaja, ili (ako dokumenti stoje) prikrivanje činjenica relevantnih za javnu funkciju. Tužilaštvo bi trebalo da provjeri; do sada nije bilo javne istrage po ovom osnovu.
Vođe u demokratiji duguju građanima istinu o lojalnostima koje utiču na državne interese. Godinama poricati državljanstvo, a zatim (prema tvrdnjama) aktivno tražiti ulazak u rezervu strane vojske dok se kandiduje za najviše funkcije – to je pitanje integriteta. Čak i ako je formalno legalno u trenutku (kao srpski državljanin), moralno je problematično sakrivati to od javnosti Crne Gore, posebno u zemlji sa osjetljivom istorijom, NATO-članstvom i podijeljenim identitetom. Građani imaju pravo da znaju da li premijer može biti u situaciji da prima vojni poziv iz Beograda.
1. Hitna transparentnost i provjera: Spajić i institucije (MUP, Ministarstvo odbrane CG, tužilaštvo, Savjet za odbranu) moraju javno potvrditi ili demantovati dokumente, uz saradnju sa srpskim organima ako je potrebno. Ako su autentični i status i dalje aktivan – ostavka je minimalni politički standard.
2. Političke: Predlog o nepovjerenju u Skupštini, preispitivanje pozicije u koaliciji, gubitak legitimiteta. Predsjednik Jakov Milatović (bivši partner) trebao bi da se izjasni da li je znao.
3. Pravne: Upravni/krivični postupak ako se utvrdi kršenje zakona o državljanstvu, lažno izjašnjavanje ili ugrožavanje bezbjednosti. Gubitak eventualnih bezbjednosnih klarifikacija za NATO.
4. Moralne/javne: Trajno narušeno povjerenje; politička cijena na izborima.
U svakom slučaju, prethodno skrivanje dvojnog državljanstva već je bilo greška transparentnosti. Crna Gora kao NATO i buduća EU članica treba vrhunske standarde lojalnosti i otvorenosti od svojih lidera – ništa manje“, poručio je Medojević.
