Na stolu je potencijalni ulazak NBA na evropsko tržište već od sezone 2027/28, uz podršku FIBA, što otvara brojna pitanja – od formata takmičenja, preko finansija, do budućnosti postojećih sistema. Najveći strah svih uključenih jeste mogući raskol, sličan onom iz sezone 2000/01, kada su paralelno postojale Evroliga i Suproliga, što je tada izazvalo haos i podjelu u evropskoj košarci.
Zbog toga je osnovna ideja predstojećeg sastanka – saradnja umjesto sukoba. Ispred Evrolige učestvuje izvršni direktor Ćus Bueno, dok NBA delegaciju predvodi Džordž Aivazoglu, uz podršku komesara Adama Silvera.
Evroliga u ovom trenutku ima prednost tradicije, klubova i navijačke baze. Najveći evropski timovi već su dio tog sistema, dok NBA tek pokušava da izgradi projekat i privuče investitore. Iako finansijska moć američke lige nije sporna, i sam Silver je priznao da bi projekat u početnoj fazi mogao donositi gubitke.
Dodatni problem za NBA predstavlja činjenica da većina klubova koji se pominju kao potencijalni učesnici novog takmičenja ne pripada samom vrhu evropske košarke. Izuzetak je Real Madrid, koji se pominje kao mogući „most“ između dva sistema, iako dio navijača tog kluba već otvoreno podržava ostanak u Evroligi.
Veliko pitanje ostaje i finansijska konstrukcija projekta. Pominju se investicije od 500 miliona do dvije milijarde eura, ali konkretni investitori još nijesu poznati. NBA planira da zadrži oko 45 odsto profita, što je znatno više od postojećeg modela u Evroligi.
Sa druge strane, Evroliga već radi na sopstvenoj ekspanziji i stabilizaciji. Dugoročne licence su produžene, a plan je da takmičenje u narednim godinama naraste na 18 do 24 tima, uz sve veći interes investitora i procijenjenu vrijednost od oko 2,5 milijarde eura do kraja decenije.
U ovom trenutku jasno je samo jedno – podjela ne odgovara nikome. Dvije paralelne lige značile bi fragmentaciju tržišta, pad kvaliteta i mogući gubitak publike. Zato sve više glasova ide u pravcu zajedničkog projekta, koji bi spojio snagu NBA brenda i sportski kredibilitet Evrolige.
U suprotnom, evropsku košarku mogao bi da čeka novi period neizvjesnosti i potencijalni „rat“ iz kojeg niko ne bi izašao kao pobjednik.
