Praznik je ustanovljen na Drugoj međunarodnoj konferenciji žena socijalista 8. marta 1910. u Kopenhagenu, na inicijativu Klare Cetkin, vođe nemačkih socijalista i ženskog radničkog pokreta. Cilj je bio da se uvede dan sjećanja na demonstracije američkih radnica u Čikagu 1909. i na njujorški marš više od 15.000 žena koje su tražile kraće radno vrijeme, bolje plate i pravo glasa.
Mnogo prije toga, prve javne demonstracije žena zaposlenih u industriji dogodile su se 8. marta 1857. u Njujorku. Policija ih je rastjerala, ali su žene dva mjeseca kasnije osnovale sindikat, a zahvaljujući njihovom radu, protesti 8. marta postali su tradicija.
Prvo obeležavanje praznika bilo je 8. marta 1911. u Austriji, Njemačkoj, Švajcarskoj i Danskoj.
U tradicionalno patrijarhalnoj Srbiji, dan borbe žena za jednakost prvo su prihvatili komunisti i socijaldemokrate. Prva proslava u Srbiji održana je 1914. godine u Beogradu, u tadašnjem Narodnom domu.
Međunarodni dan žena uskoro je počeo da se povezuje sa socijalističkim zemljama. Nakon Oktobarske revolucije, zahvaljujući feministkinji Aleksandri Kolontaj, Osmi mart je postao državni praznik u SSSR-u, korišćen kao dan obilježavanja “herojstva radnica”. Tu praksu su prihvatile i ostale socijalističke države, pa je i u Jugoslaviji ovo bio veliki praznik.
Na Zapadu, zbog toga, Dan žena je dugo izbjegavan. Feministkinje su ga ponovo počele slaviti šezdesetih godina, a Ujedinjene nacije su 1975. godine zvanično proglasile 8. mart Međunarodnim danom žena.
